23/03/2005
Obstakelvissen (Deel1)
Het is al weer een tijdje geleden dat we een mooie obstakelstek hebben bevist. Gedurende deze sessie hebben er behoorlijk wat krachtmetingen plaatsgevonden, waarbij we het uiteindelijk vaak wisten te winnen van vriend karper. Helaas hebben we ook een aantal keer het onderspit moeten delven, waardoor mooie vissen werden verspild. Hier een aantal tips voor het bevissen van zulke 'HotSpots'...
In eerste instantie wilden we een andere (diepe stek) stek bevissen, maar omdat de weersomstandigheden niet optimaal waren voor de stek die we op het oog hadden hebben we toch besloten om ons geluk elders op het water te beproeven.
We kwamen uiteindelijk uit bij een voor ons totaal nieuwe ondiepe stek waar overhangende bomen tot ver in het water reiken. Bij het aanschouwen van deze prachtige stek hadden we allebei een goed gevoel.
Met een aantal schitterende vangsten, waaronder twee dertigers en een aantal hoge twintigers werd ons goede voorgevoel uiteindelijk bevestigd!
Waar letten wij op
bij het bevissen van obstakels?
Obstakelvissen (Deel1)
Het is al weer een tijdje geleden dat we een mooie obstakelstek hebben bevist. Gedurende deze sessie hebben er behoorlijk wat krachtmetingen plaatsgevonden, waarbij we het uiteindelijk vaak wisten te winnen van vriend karper. Helaas hebben we ook een aantal keer het onderspit moeten delven, waardoor mooie vissen werden verspild. Hier een aantal tips voor het bevissen van zulke 'HotSpots'...
In eerste instantie wilden we een andere (diepe stek) stek bevissen, maar omdat de weersomstandigheden niet optimaal waren voor de stek die we op het oog hadden hebben we toch besloten om ons geluk elders op het water te beproeven.
We kwamen uiteindelijk uit bij een voor ons totaal nieuwe ondiepe stek waar overhangende bomen tot ver in het water reiken. Bij het aanschouwen van deze prachtige stek hadden we allebei een goed gevoel.
Met een aantal schitterende vangsten, waaronder twee dertigers en een aantal hoge twintigers werd ons goede voorgevoel uiteindelijk bevestigd!
bij het bevissen van obstakels?
- Allereerst moet het betreffende obstakel niet te ver van de kant liggen. Hoe korter de afstand, hoe beter het contact met de vis en dus des te kleiner de kans op verspelen!
- De molen strak afstellen, zodat de vis er niet al te gemakkelijk vandoor kan. We moeten het de karper natuurlijk zo lastig mogelijk maken om te voorkomen dat deze zich ver in het obstakel vastzwemt.
- We zorgen er altijd voor dat we een boot paraat hebben. Deze wordt natuurlijk gebruikt om de lijnen dicht tegen het obstakel uit te roeien, maar nog veel belangrijker: om vissen die zich toch vastzwemmen in het obstakel los te halen.
- Last but not least: zorgen we ervoor dat we ten alle tijde snel bij onze hengels kunnen zijn. Dat betekent dus ook: 's nachts de tent en de slaapzak open!
12/08/2007 Dennis Hordijk
Weekendje eind juli!
Het laatste weekend van juli (vrijdag 27 t/m zondag 29 juli) staat al langere tijd in vier agenda's genoteerd. Deze sessie nemen we twee introducés mee naar de plas. Ralph en Wilco, twee oude bekenden en tevens kameraden van de Belgische sessie vergezellen ons. De maanden juni en juli hebben we nauwelijks tijd gehad om te vissen, dus we kijken al een tijdje uit naar deze weekendsessie.
Omdat het al behoorlijk druk is aan de waterkant hebben we weinig keuze voor wat betreft de te bevissen stekken. Na een ronde langs verschillende bezette stekken komen we uiteindelijk op een nog vrije stek waar we de voorgaande sessies altijd wel een visje wisten te vangen. De spullen worden uitgeladen en geďnstalleerd. Onder het genot van enkele biertjes bespreken we de viservaringen en de wilde plannen voor de komende jaren. Een uur of twee 's nachts worden de luikjes te zwaar om open te houden en duiken we onze tenten in. Twee uur later volgt de eerste run op mijn hengels. Na wat hang en takelwerk schiet de vis helaas los. Tegen de ochtend vangt Geert Jan een mooie schub van 28,4 pond. Deze vis is de eerste schoonheid die de nieuwkomers aan de plas kunnen bewonderen.
Overdag blijft het stil voor wat betreft de aanbeten van vriend karper, maar vermaken we ons prima met wederom een potje bier, een spel kaarten en een stel slappe dweilen op de hengels van Wilco en Ralph. Deze beestjes blijken dol te zijn op de Robin Red toevoegingen in hun boillies. Het wordt dit weekend maar weer eens bevestigd dat Wilco een echte brasemkoning aan het worden is. Geen water is voor hem te moeilijk en hij heeft er dan ook al een traditie van gemaakt om ieder sessie een aantal brasems op de kant te trekken.
De tweede en laatste nacht is wederom voor Geert-Jan. Met twee kleine schubs krikt hij zijn aantal op naar drie stuks. Op de rest van de hengels blijft het stil. Tegen de ochtend krijgt de brasemkoning echter een run die iets te hard gaat voor een brasem. Wilco moet zich ongetwijfeld afgevraagd hebben van welk formaat deze brasem zou moeten zijn! Al gauw komt hij er achter dat hij zijn eerste karper op dit nieuwe water aan de haak heeft geslagen: een schub van een pondje of 15.
Begin van de middag houden we het voor gezien en vertrekken we weer richting huis.
07/05/2007
De reünie
Goed voorbereid en met goede moed en veel vertrouwen vetrekken we vrijdagochtend vroeg met z'n zessen richting België. De reis verloopt voorspoedig en om 9 uur arriveren we al bij de plas. Tegen onze verwachting in zijn er al meerdere karpervissers aanwezig. Eén van de door ons gereserveerde stekken is nog vrij, de andere zal in de loop van de ochtend vrijkomen. Ralph, Thijs en Hans vertrekken richting de veelbelovende stek aan de zuidkant van de plas (waar de Kan-clan in het verleden al mooie resultaten behaalde), terwijl wij (Wilco, Geertjan en Dennis) onze spullen op de noordoever uitpakken.
Binnen korte tijd is alles geďnstalleerd, inclusief de nieuwe tent van Hans, die bij het verwijderen van de verpakking niet groen maar knalroze blijkt te zijn. Gelukkig bevat het buitendoek nog prentjes van bambi hertjes, waardoor de tent toch nog helemaal opgaat in de groene omgeving. Na kort overleg over de stekken en voerstrategieën worden de lijnen uitgeroeid. De stekkeuze wordt ons erg gemakkelijk gemaakt wanneer blijkt dat het water nagenoeg overal dezelfde diepte (of beter gezegd: ondiepte) heeft. Aan de overzijde worden de stekken vooral van boillies voorzien, terwijl aan onze kant tegen het advies van de heer Kan in, ook meerdere stekken met partikels worden opgebouwd.
De eerste actie is 's middags voor Thijs, echter deze is van korte duur. Vlak voor de kant wordt de vis helaas verspild. Gedurende de eerste nacht volgen meerdere runs, waarvan slechts de helft resulteert in daadwerkelijke vangsten. Aan onze kant wordt, zoals later zal blijken de zwaarste vis van de sessie geland. Deze mooie schub van 27,6 pond wordt in het vroege ochtendlicht vereeuwigd met de fotocamera (zie fotoarchief) Aan de overkant worden enkele kleinere exemplaren tot 16 pond gevangen. De aansluitende dag en tweede nacht leveren vooral op de hengels van Ralph nog enkele exemplaren op, met gewichten tussen de 4 en 19 pond. Wilco weet op zijn nieuwe hengels de tweede en laatste Belgische twintiger van deze sessie binnen te halen. Ook deze schub (21 pond) wordt voor het thuisfront gefotografeerd.
Zondag wordt alles ingepakt en zit het er alweer op. Uiteindelijk weten we dit weekend 8 vissen te vangen. Qua vangsten hadden we er eigenlijk wel iets meer en vooral ook iets zwaarders van verwacht, maar ach… het is in ieder geval erg gezellig geweest.
Geertjan Tromp: 10/11 t/m 12/11/2006
Weekendje Najaar
Bij aankomst op de stek (15:00u) zetten we meteen onze tenten op. Een drietal stekken op grote afstand van de kant werd gemarkeerd. Omdat het vroeg donker is deze tijd van het jaar, zijn de laatste lijnen in het donker uitgeroeid. Na een lekker bakkie koffie en karperpraat zijn we vroeg gaan slapen.
De volgende ochtend hingen onze swingers nog precies hetzelfde als de avond ervoor. Om twaalf uur 's middags was het echter raak. Na een mooie dril vanuit de boot, landden we een 28,4 pond spiegel. Tegen de verwachtingen in volgde die middag nog meerdere runs. Om acht uur 's avonds vingen we nummer vijf (26,4 pond schub).
De volgende ochtend (06:00u) werden we gewekt door een harde run. De krachtpatser die hier verantwoordelijk voor was werd helaas verspild. Kort daarop herhaalde dit scenario zich.
Uiteindelijk wisten we deze novembersessie 5 mooie vissen te vangen.
Geertjan Tromp: 16/06/2006
Eindelijk is het weer zover!!
Deze keer zijn we naar de haven gereden om daar ons geluk te gaan beproeven. Eenmaal aangekomen, lijnen uitgevaren richting de bootjes, de prachtig uitziende palen en stijgers waar de bootjes aan liggen. Nu is het toch maar weer de vraag of de karper zich ophoud in de haven, maar na enige verkenning de afgelopen jaren, waren we er bijna zeker van dat het hier moest gaan gebeuren.
Om kwart voor 12 was het dan zover, de eerste run. Na enge krachtinspanning landde we een puntgave 24 pond spiegel. Eindelijk na een dramatisch afgelopen jaar hebben we toch weer een beetje het gevoel gekregen dat we het nog kunnen.
Om 02.00 uur weer een run op dezelfde hengel. Dit keer lijkt het om een kleinere te gaan, totdat hij bij de kant gekomen is en een flinke run neemt richting de overkant. Na een mooie, zware dril heeft Geertjan hem met de boot opgehaald en lag er een mooie schub van 29,6 pond in het net. Super!!! Hier zijn we voor gekomen.
Vlak daarna kreeg Dennis een run, helaas zat deze bij het aanslaan al om een aantal palen heen en na een verwoedde poging met de boot richting de palen was hij er al af. Om vijf uur 's ochtend kregen we nog een run, maar deze schoot helaas los.
Om 12.00 uur zijn we gaan inpakken en naar huis gereden. Eindelijk weer eens met een bevredigend gevoel. Jammer dat Dennis zijn enige run verspeeld had, maar toch hebben we een fantastische nacht gehad. Nu hopen dat dit het begin van een super jaar is.
29/06/2005
Vervolg 'De jacht op...'
Na twee slechte sessies dit jaar (binnenkort op deze site te lezen), met de instelling 'De jacht op GIGANTEN', gaan we het toch weer proberen. Nu gaan we een stek bevissen die we vroeg in het jaar al hebben geprobeerd, maar door de barre weersomstandigheden uitliep op een troosteloze één vis in drie nachten.
Omdat we nu onze voorbereidingen hebben aangescherpt tot in de puntjes, hopen wij dat we nu dan toch nog onze vriend 'de GIGANT' op onze onthakingsmat mogen bewonderen. En de naald van de Waymaster richting de 20kg mogen zien gaan...
Weekendje eind juli!
Het laatste weekend van juli (vrijdag 27 t/m zondag 29 juli) staat al langere tijd in vier agenda's genoteerd. Deze sessie nemen we twee introducés mee naar de plas. Ralph en Wilco, twee oude bekenden en tevens kameraden van de Belgische sessie vergezellen ons. De maanden juni en juli hebben we nauwelijks tijd gehad om te vissen, dus we kijken al een tijdje uit naar deze weekendsessie.
Omdat het al behoorlijk druk is aan de waterkant hebben we weinig keuze voor wat betreft de te bevissen stekken. Na een ronde langs verschillende bezette stekken komen we uiteindelijk op een nog vrije stek waar we de voorgaande sessies altijd wel een visje wisten te vangen. De spullen worden uitgeladen en geďnstalleerd. Onder het genot van enkele biertjes bespreken we de viservaringen en de wilde plannen voor de komende jaren. Een uur of twee 's nachts worden de luikjes te zwaar om open te houden en duiken we onze tenten in. Twee uur later volgt de eerste run op mijn hengels. Na wat hang en takelwerk schiet de vis helaas los. Tegen de ochtend vangt Geert Jan een mooie schub van 28,4 pond. Deze vis is de eerste schoonheid die de nieuwkomers aan de plas kunnen bewonderen.
Overdag blijft het stil voor wat betreft de aanbeten van vriend karper, maar vermaken we ons prima met wederom een potje bier, een spel kaarten en een stel slappe dweilen op de hengels van Wilco en Ralph. Deze beestjes blijken dol te zijn op de Robin Red toevoegingen in hun boillies. Het wordt dit weekend maar weer eens bevestigd dat Wilco een echte brasemkoning aan het worden is. Geen water is voor hem te moeilijk en hij heeft er dan ook al een traditie van gemaakt om ieder sessie een aantal brasems op de kant te trekken.
De tweede en laatste nacht is wederom voor Geert-Jan. Met twee kleine schubs krikt hij zijn aantal op naar drie stuks. Op de rest van de hengels blijft het stil. Tegen de ochtend krijgt de brasemkoning echter een run die iets te hard gaat voor een brasem. Wilco moet zich ongetwijfeld afgevraagd hebben van welk formaat deze brasem zou moeten zijn! Al gauw komt hij er achter dat hij zijn eerste karper op dit nieuwe water aan de haak heeft geslagen: een schub van een pondje of 15.
Begin van de middag houden we het voor gezien en vertrekken we weer richting huis.
07/05/2007
De reünie
Goed voorbereid en met goede moed en veel vertrouwen vetrekken we vrijdagochtend vroeg met z'n zessen richting België. De reis verloopt voorspoedig en om 9 uur arriveren we al bij de plas. Tegen onze verwachting in zijn er al meerdere karpervissers aanwezig. Eén van de door ons gereserveerde stekken is nog vrij, de andere zal in de loop van de ochtend vrijkomen. Ralph, Thijs en Hans vertrekken richting de veelbelovende stek aan de zuidkant van de plas (waar de Kan-clan in het verleden al mooie resultaten behaalde), terwijl wij (Wilco, Geertjan en Dennis) onze spullen op de noordoever uitpakken.
Binnen korte tijd is alles geďnstalleerd, inclusief de nieuwe tent van Hans, die bij het verwijderen van de verpakking niet groen maar knalroze blijkt te zijn. Gelukkig bevat het buitendoek nog prentjes van bambi hertjes, waardoor de tent toch nog helemaal opgaat in de groene omgeving. Na kort overleg over de stekken en voerstrategieën worden de lijnen uitgeroeid. De stekkeuze wordt ons erg gemakkelijk gemaakt wanneer blijkt dat het water nagenoeg overal dezelfde diepte (of beter gezegd: ondiepte) heeft. Aan de overzijde worden de stekken vooral van boillies voorzien, terwijl aan onze kant tegen het advies van de heer Kan in, ook meerdere stekken met partikels worden opgebouwd.
De eerste actie is 's middags voor Thijs, echter deze is van korte duur. Vlak voor de kant wordt de vis helaas verspild. Gedurende de eerste nacht volgen meerdere runs, waarvan slechts de helft resulteert in daadwerkelijke vangsten. Aan onze kant wordt, zoals later zal blijken de zwaarste vis van de sessie geland. Deze mooie schub van 27,6 pond wordt in het vroege ochtendlicht vereeuwigd met de fotocamera (zie fotoarchief) Aan de overkant worden enkele kleinere exemplaren tot 16 pond gevangen. De aansluitende dag en tweede nacht leveren vooral op de hengels van Ralph nog enkele exemplaren op, met gewichten tussen de 4 en 19 pond. Wilco weet op zijn nieuwe hengels de tweede en laatste Belgische twintiger van deze sessie binnen te halen. Ook deze schub (21 pond) wordt voor het thuisfront gefotografeerd.
Zondag wordt alles ingepakt en zit het er alweer op. Uiteindelijk weten we dit weekend 8 vissen te vangen. Qua vangsten hadden we er eigenlijk wel iets meer en vooral ook iets zwaarders van verwacht, maar ach… het is in ieder geval erg gezellig geweest.
Geertjan Tromp: 10/11 t/m 12/11/2006
Weekendje Najaar
Bij aankomst op de stek (15:00u) zetten we meteen onze tenten op. Een drietal stekken op grote afstand van de kant werd gemarkeerd. Omdat het vroeg donker is deze tijd van het jaar, zijn de laatste lijnen in het donker uitgeroeid. Na een lekker bakkie koffie en karperpraat zijn we vroeg gaan slapen.
De volgende ochtend hingen onze swingers nog precies hetzelfde als de avond ervoor. Om twaalf uur 's middags was het echter raak. Na een mooie dril vanuit de boot, landden we een 28,4 pond spiegel. Tegen de verwachtingen in volgde die middag nog meerdere runs. Om acht uur 's avonds vingen we nummer vijf (26,4 pond schub).
De volgende ochtend (06:00u) werden we gewekt door een harde run. De krachtpatser die hier verantwoordelijk voor was werd helaas verspild. Kort daarop herhaalde dit scenario zich.
Uiteindelijk wisten we deze novembersessie 5 mooie vissen te vangen.
Geertjan Tromp: 16/06/2006
Eindelijk is het weer zover!!
Deze keer zijn we naar de haven gereden om daar ons geluk te gaan beproeven. Eenmaal aangekomen, lijnen uitgevaren richting de bootjes, de prachtig uitziende palen en stijgers waar de bootjes aan liggen. Nu is het toch maar weer de vraag of de karper zich ophoud in de haven, maar na enige verkenning de afgelopen jaren, waren we er bijna zeker van dat het hier moest gaan gebeuren.
Om kwart voor 12 was het dan zover, de eerste run. Na enge krachtinspanning landde we een puntgave 24 pond spiegel. Eindelijk na een dramatisch afgelopen jaar hebben we toch weer een beetje het gevoel gekregen dat we het nog kunnen.
Om 02.00 uur weer een run op dezelfde hengel. Dit keer lijkt het om een kleinere te gaan, totdat hij bij de kant gekomen is en een flinke run neemt richting de overkant. Na een mooie, zware dril heeft Geertjan hem met de boot opgehaald en lag er een mooie schub van 29,6 pond in het net. Super!!! Hier zijn we voor gekomen.
Vlak daarna kreeg Dennis een run, helaas zat deze bij het aanslaan al om een aantal palen heen en na een verwoedde poging met de boot richting de palen was hij er al af. Om vijf uur 's ochtend kregen we nog een run, maar deze schoot helaas los.
Om 12.00 uur zijn we gaan inpakken en naar huis gereden. Eindelijk weer eens met een bevredigend gevoel. Jammer dat Dennis zijn enige run verspeeld had, maar toch hebben we een fantastische nacht gehad. Nu hopen dat dit het begin van een super jaar is.
29/06/2005
Vervolg 'De jacht op...'
Na twee slechte sessies dit jaar (binnenkort op deze site te lezen), met de instelling 'De jacht op GIGANTEN', gaan we het toch weer proberen. Nu gaan we een stek bevissen die we vroeg in het jaar al hebben geprobeerd, maar door de barre weersomstandigheden uitliep op een troosteloze één vis in drie nachten.
Omdat we nu onze voorbereidingen hebben aangescherpt tot in de puntjes, hopen wij dat we nu dan toch nog onze vriend 'de GIGANT' op onze onthakingsmat mogen bewonderen. En de naald van de Waymaster richting de 20kg mogen zien gaan...
08/05/2007
De eerste TWEE
30-ers zijn binnen!
Vier weken na de vissessie in België staan we opnieuw aan de waterkant, maar nu aan een voor ons bekend water dichter bij huis. Het is al weken warm voor de tijd van het jaar en de watertemperatuur is in korte tijd flink gestegen. We hebben deze maand weinig tijd om te vissen, maar hebben gelukkig twee dagen en tussenliggende nacht vrij kunnen maken voor een korte vistrip. Na observatie van een aantal zeer verschillende stekken hebben we besloten om ons geluk in een ondiepere zijtak van de plas te beproeven.
Halverwege de middag worden de hengels in stelling gebracht, waarna er rustig achterover geleund kan worden om het eerste bakkie koffie van de dag weg te slurpen. Deze bak is nog maar net achter de kiezen wanneer Geertjan een snoeiharde run op zijn rechter hengel krijgt. Er volgt een korte dril, waarbij de vis maar één echte serieuze poging waagt om tussen de dicht bij de stek staande brugpijlers door te slalommen. Na het mislukken van deze poging geeft de vis het al gauw op en kan deze boven het net worden gebracht. Als de vis op de mat ligt durven we geen van beiden een schatting te doen, want we realiseren ons allebei dat deze mooie schubkarper wel eens boven de dertig pondsgrens uit kan komen. Voorzichtig wordt de vis onthaakt en gewogen. De naald van de weger passeert de 15 kilo (!) en komt tot stilstand op 31,2 pond. Na een uitvoerige fotosessie wordt de vis weer te water gelaten en is de rust wedergekeerd.
De verdere avond en het overgrote deel van de nacht blijft het erg stil op beide stekken. Om 4 uur 's ochtends worden we echter opgeschrikt door een harde terugzakker op mijn linker hengel. De lijn wordt strak gedraaid. Direct nadat contact is gemaakt met de vis volgen een aantal zware dreunen op de hengel, waarna de vis zich omdraait om koers te zetten naar de overige lijnen. Met enkele acrobatische toeren worden deze gepasseerd waarna er aan de linker zijde voldoende vrije ruimte is om de vis uit te drillen. Het is al snel duidelijk dat het hier wederom om een zware vis gaat. Na verschillende ontsnappingspogingen laat de krachtpatser zich een meter of vijf uit de kant aan de oppervlakte zien, om vervolgens weer onder het wateroppervlak te verdwijnen. Korte tijd later wordt de vis in het net getrokken. Wanneer we het net uit het water tillen wordt het eerdere vermoeden bevestigd. Ook dit is een dertiger, geen twijfel over mogelijk! Met trillende handen (van vermoeiing en spanning) wordt de dikke spiegelkarper onthaakt en vervolgens gewogen. De vis blijkt exact 35 pond te wegen. Na een korte tijd in de bewaarzak wordt de vis in het vroege ochtendlicht gefotografeerd en vrijgelaten.
In de loop van de ochtend ruimen we op en vertrekken tussen de middag zeer voldaan en nog steeds met enig ongeloof over hetgeen we hebben meegemaakt richting huis. We kijken terug op een zeer geslaagde sessie, waar we het ongetwijfeld nog vaak over zullen hebben.
Dennis Hordijk: 25/08 t/m 02/09/2006
Eiland sessie
Na er ruim een half jaar naar uit te hebben gekeken en de laatste weken nauwlettend de weersvoorspellingen te hebben gevolgd, is het dan eindelijk zover: vrijdag 25 augustus, de dag van vertrek richting een voor ons totaal nieuwe stek op de plas. Voor deze 9-daagse sessie is alles tot in de puntjes voorbereid. Vol goede moed en in de hoop dat de stek vrij is stappen we in en een uurtje later uit de auto.
Bij aankomst halen we opgelucht adem als we constateren dat de beoogde stek nog vrij is. De spullen worden er met de nieuwe boot (voorzien van elektromotor) naartoe gevaren. Allereerst worden de boeien met de fishfinder nauwkeurig op de gewenste dieptes gepositioneerd, waarna de eerste lading voer te water wordt gelaten. De lijnen worden uitgevaren en het wachten op de eerste run begint.
03/10/2005
Hopelijk wil de zon de volgende keer wel gaan schijnen
Donderdag ochtend, eerst een bakkie gedaan voordat we de rit gaan maken naar de stek, natuurlijk staat heel Nederland in de file, wij dus ook. Na anderhalf uur komen wij aan op de stek die wij in gedachte hadden. Toch zijn we, door de wind, op een andere stek belandt.
Hoopvol de markers uitvaren en voeren. Nadat alles gereed was, zijn we de hengels gaan uitvaren. Dit ging niet zo makkelijk met windkracht 6. En nu maar wachten...
De eerste nacht was teleurstellend, nog geen piep, zelfs geen springende vis in onze buurt. Dit gebeurde wel een stuk verderop, dus spullen ingepakt en verstekken. De volgende ochtend wederom wakker worden zonder resultaat, maar hier was de karper wel actief.
Nacht drie ging in, en jawel om 12 uur 's nachts kreeg Dennis dan eindelijk een run, 10 pond schub. Niet spectaculair, maar toch iets. De volgende ochtend word ik gewekt door een mooie run, 12 pond volschubspiegel.
Omdat we de afgelopen keren erg veel pech hebben gehad, waren we nu toch wel erg blij met onze vangsten. Geen grote, maar wel twee mooie karpertjes. Na een broodje te hebben genuttigd, zijn we langzaam gaan opruimen. Op dat moment krijgt Dennis een snoeiharde run, wij de boot in en vanaf het water de vis gedrild. Nu ging het toch wel om een, naar ons idee, grotere. Na een kleine 10 minuten kwam hij in het net terecht. Hij deed zich groter voor dan dat hij werkelijk was, maar het ging toch om een mooie 24 pond spiegel.
Nu was onze sessie echt ten einde en hebben we de andere hengels binnen gehaald, spullen in de auto en op naar huis.
Dennis Hordijk: 12/03/2005
'De jacht op GIGANTEN'
Vorig jaar was een topjaar, waarin we allebei ons persoonlijk record hebben gebroken!
In het voorjaar werden meteen twee schitterende spiegels van 30,4 en 31,6 pond tijdens dezelfde sessie gevangen. De zwaarste vis van 2004, een prachtige spiegel van 35,1 pond, werd bijna tegelijkertijd met een puntgave schub van 30,4 pond gevangen tegen het einde van een driedaagse sessie in augustus.
De lat voor het komende seizoen ligt hoog! We zullen er dit jaar alles aan doen om de grens van 35 pond nogmaals, hopelijk nu iets ruimer, te overschrijden. Zo hebben we al besloten om eind april een moeilijke stek met veel obstakels en steile taluds te bevissen, waar in het verleden al enkele zware vissen, waaronder twee veertigers, zijn gevangen.
Hoe deze eerste sessie van onze jacht op giganten is verlopen is vanaf de eerste week van mei op deze site te lezen.
De eerste TWEE
30-ers zijn binnen!
Vier weken na de vissessie in België staan we opnieuw aan de waterkant, maar nu aan een voor ons bekend water dichter bij huis. Het is al weken warm voor de tijd van het jaar en de watertemperatuur is in korte tijd flink gestegen. We hebben deze maand weinig tijd om te vissen, maar hebben gelukkig twee dagen en tussenliggende nacht vrij kunnen maken voor een korte vistrip. Na observatie van een aantal zeer verschillende stekken hebben we besloten om ons geluk in een ondiepere zijtak van de plas te beproeven.
Halverwege de middag worden de hengels in stelling gebracht, waarna er rustig achterover geleund kan worden om het eerste bakkie koffie van de dag weg te slurpen. Deze bak is nog maar net achter de kiezen wanneer Geertjan een snoeiharde run op zijn rechter hengel krijgt. Er volgt een korte dril, waarbij de vis maar één echte serieuze poging waagt om tussen de dicht bij de stek staande brugpijlers door te slalommen. Na het mislukken van deze poging geeft de vis het al gauw op en kan deze boven het net worden gebracht. Als de vis op de mat ligt durven we geen van beiden een schatting te doen, want we realiseren ons allebei dat deze mooie schubkarper wel eens boven de dertig pondsgrens uit kan komen. Voorzichtig wordt de vis onthaakt en gewogen. De naald van de weger passeert de 15 kilo (!) en komt tot stilstand op 31,2 pond. Na een uitvoerige fotosessie wordt de vis weer te water gelaten en is de rust wedergekeerd.
De verdere avond en het overgrote deel van de nacht blijft het erg stil op beide stekken. Om 4 uur 's ochtends worden we echter opgeschrikt door een harde terugzakker op mijn linker hengel. De lijn wordt strak gedraaid. Direct nadat contact is gemaakt met de vis volgen een aantal zware dreunen op de hengel, waarna de vis zich omdraait om koers te zetten naar de overige lijnen. Met enkele acrobatische toeren worden deze gepasseerd waarna er aan de linker zijde voldoende vrije ruimte is om de vis uit te drillen. Het is al snel duidelijk dat het hier wederom om een zware vis gaat. Na verschillende ontsnappingspogingen laat de krachtpatser zich een meter of vijf uit de kant aan de oppervlakte zien, om vervolgens weer onder het wateroppervlak te verdwijnen. Korte tijd later wordt de vis in het net getrokken. Wanneer we het net uit het water tillen wordt het eerdere vermoeden bevestigd. Ook dit is een dertiger, geen twijfel over mogelijk! Met trillende handen (van vermoeiing en spanning) wordt de dikke spiegelkarper onthaakt en vervolgens gewogen. De vis blijkt exact 35 pond te wegen. Na een korte tijd in de bewaarzak wordt de vis in het vroege ochtendlicht gefotografeerd en vrijgelaten.
In de loop van de ochtend ruimen we op en vertrekken tussen de middag zeer voldaan en nog steeds met enig ongeloof over hetgeen we hebben meegemaakt richting huis. We kijken terug op een zeer geslaagde sessie, waar we het ongetwijfeld nog vaak over zullen hebben.
Dennis Hordijk: 25/08 t/m 02/09/2006
Eiland sessie
Na er ruim een half jaar naar uit te hebben gekeken en de laatste weken nauwlettend de weersvoorspellingen te hebben gevolgd, is het dan eindelijk zover: vrijdag 25 augustus, de dag van vertrek richting een voor ons totaal nieuwe stek op de plas. Voor deze 9-daagse sessie is alles tot in de puntjes voorbereid. Vol goede moed en in de hoop dat de stek vrij is stappen we in en een uurtje later uit de auto.
Bij aankomst halen we opgelucht adem als we constateren dat de beoogde stek nog vrij is. De spullen worden er met de nieuwe boot (voorzien van elektromotor) naartoe gevaren. Allereerst worden de boeien met de fishfinder nauwkeurig op de gewenste dieptes gepositioneerd, waarna de eerste lading voer te water wordt gelaten. De lijnen worden uitgevaren en het wachten op de eerste run begint.
03/10/2005
Hopelijk wil de zon de volgende keer wel gaan schijnen
Donderdag ochtend, eerst een bakkie gedaan voordat we de rit gaan maken naar de stek, natuurlijk staat heel Nederland in de file, wij dus ook. Na anderhalf uur komen wij aan op de stek die wij in gedachte hadden. Toch zijn we, door de wind, op een andere stek belandt.
Hoopvol de markers uitvaren en voeren. Nadat alles gereed was, zijn we de hengels gaan uitvaren. Dit ging niet zo makkelijk met windkracht 6. En nu maar wachten...
De eerste nacht was teleurstellend, nog geen piep, zelfs geen springende vis in onze buurt. Dit gebeurde wel een stuk verderop, dus spullen ingepakt en verstekken. De volgende ochtend wederom wakker worden zonder resultaat, maar hier was de karper wel actief.
Nacht drie ging in, en jawel om 12 uur 's nachts kreeg Dennis dan eindelijk een run, 10 pond schub. Niet spectaculair, maar toch iets. De volgende ochtend word ik gewekt door een mooie run, 12 pond volschubspiegel.
Omdat we de afgelopen keren erg veel pech hebben gehad, waren we nu toch wel erg blij met onze vangsten. Geen grote, maar wel twee mooie karpertjes. Na een broodje te hebben genuttigd, zijn we langzaam gaan opruimen. Op dat moment krijgt Dennis een snoeiharde run, wij de boot in en vanaf het water de vis gedrild. Nu ging het toch wel om een, naar ons idee, grotere. Na een kleine 10 minuten kwam hij in het net terecht. Hij deed zich groter voor dan dat hij werkelijk was, maar het ging toch om een mooie 24 pond spiegel.
Nu was onze sessie echt ten einde en hebben we de andere hengels binnen gehaald, spullen in de auto en op naar huis.
Dennis Hordijk: 12/03/2005
'De jacht op GIGANTEN'
Vorig jaar was een topjaar, waarin we allebei ons persoonlijk record hebben gebroken!
In het voorjaar werden meteen twee schitterende spiegels van 30,4 en 31,6 pond tijdens dezelfde sessie gevangen. De zwaarste vis van 2004, een prachtige spiegel van 35,1 pond, werd bijna tegelijkertijd met een puntgave schub van 30,4 pond gevangen tegen het einde van een driedaagse sessie in augustus.
De lat voor het komende seizoen ligt hoog! We zullen er dit jaar alles aan doen om de grens van 35 pond nogmaals, hopelijk nu iets ruimer, te overschrijden. Zo hebben we al besloten om eind april een moeilijke stek met veel obstakels en steile taluds te bevissen, waar in het verleden al enkele zware vissen, waaronder twee veertigers, zijn gevangen.
Hoe deze eerste sessie van onze jacht op giganten is verlopen is vanaf de eerste week van mei op deze site te lezen.
Dennis Hordijk: 26/08-2004 - 29/08-2004
Record sessie
Bij aankomst op de stek (19:00u) gaan we meteen met de visvinder de plas op, een drietal stekken op grote afstand van de kant worden gemarkeerd. Tegen middernacht wordt de laatste lijn uitgeroeid. Met een bakkie koffie in de hand genieten we van de omgeving en de stilte. Na een tweede bakkie besluiten we te gaan slapen.
's Ochtends vroeg worden we gewekt door doffe klappen. Ter hoogte van de voerstekken, zo'n 200 meter uit de kant, zien we regelmatig karpers als dolfijnen uit het water komen. Terwijl we dit schouwspel aanschouwen, krijgen we de eerste fluiter. Na een lange dril landen we een mooie spiegelkarper van 22 pond, een schitterende start.
Die dag is het weer erg wisselvallig en staat er een stevige wind. Over het algemeen de perfecte omstandigheden voor goede vangsten. Dat bleek ook nu weer, want in een aantal uurtjes tijd krijgen we 6 vissen op de kant tussen de 18 en 23 pond.
De aansluitende nacht hebben we minder succes. Pas bij het aanbreken van de nieuwe dag krijgen we een run. Zo'n 10 minuten later ligt er een slanke schubkarper in het net. Als de lijn net weer uitgeroeid is kondigt de volgende vis zich al aan. Die ochtend herhaalt zich het ritueel van vele runs van de voorgaande dag. Het landingsnet gaat dan ook regelmatig te water.
Rond de middag vangen we kort na elkaar twee dikkere spiegelkarpers van 28 en 25 pond. De vissen worden groter en we hebben nog ruim 24 uur te gaan. Uit ervaring weten we dat de dikkere vissen op dit water gevangen worden naarmate we langer op een stek zitten, dus stiekem hopen we op een dertiger in de resterende tijd.
Net als de eerste twee nachten is er gedurende de derde nacht erg weinig actie. Onze hoop is wederom gevestigd op de ochtend. Het aantal runs dat we tot aan de middag krijgen is echter veel kleiner dan voorgaande dagen. We vangen wel een prachtige spiegel van 27,6 pond, die weer uitgebreid gefotografeerd wordt.
Begin van de middag denken we erover om in te pakken. De oorspronkelijke afspraak was dat we tot 3 uur zouden blijven, maar vanwege de zeer slechte weersvoorspellingen voor die middag zou het misschien verstandiger zijn om al eerder richting huis te gaan. Na enige twijfel en inspectie van de lucht, die er op dat moment nog niet al te dreigend uitziet, besluiten we om ons toch aan de eerdere afspraak te houden. Achteraf bleek dat de verstandigste keuze van onze hele visgeschiedenis te zijn geweest! Om half twee krijgen we namelijk een zeer langzame oploper op de linker hengel. Na drie piepen wordt de hengel aangeslagen. De vis is niet te sturen en gaat zijn eigen weg zonder dat we er iets aan kunnen doen. De lijn schuurt totdat er op een gegeven moment geen beweging meer te voelen is, de vis zit muurvast op het midden van de plas. Vanuit de boot lukt het wonder boven wonder om de vis los te krijgen uit het obstakel en er volgt een spectaculaire dril. De hengel buigt regelmatig tot in het handvat en we zijn er dan ook zeker van dat het hier om een hele dikke vis gaat. Na ongeveer 20 minuten zien we de vis, een prachtige spiegelkarper, voor het eerst dicht bij de oppervlakte. Geertjan twijfelt geen seconde en brengt meteen het net onder de vis, de buit is binnen. Wanneer we de vis uit het water tillen geloven we niet wat we zien. Dat we hier een dertiger hebben weten we zeker, geen twijfel mogelijk. Wanneer de weegschaal erbij gepakt wordt, geeft deze 35,1 pond aan! Na veel foto's op de kant en in het water te hebben gemaakt (zie archief) wordt de vis weer vrij gelaten. We zijn er allebei stil, maar tegelijkertijd dolenthousiast van. Meteen wordt het goede nieuws doorgebeld naar het thuisfront.
Wat we op dat moment niet hadden kunnen vermoeden gebeurde nog geen kwartier later: een soortgelijke run op een hengel, nog geen 15 meter van de stek waar we zojuist die dikke vis hadden gevangen. Ook deze vis blijkt weer een krachtpatser. Je leest wel eens verhalen dat dikke vissen bij elkaar zwemmen en soms direct na elkaar gevangen worden, en op dat moment lijkt het erop dat we dat nu ook gaan meemaken. Nadat de vis zich meerdere malen sterk verzet had, slagen we er in deze in het net te krijgen. Wanneer we de vis uit het water tillen kijken we elkaar met ongeloof aan. Zeer waarschijnlijk is dit de tweede dertiger in korte tijd. De weegschaal bevestigt ons vermoeden door een gewicht van 31 pond aan te geven! Dit is te mooi voor woorden. Hier zullen we nog vaak aan terug denken, daar zijn we het over eens. Ook deze vis wordt vereeuwigd met de fotocamera (zie archief).
Het is inmiddels een uur of drie, dus tijd om op te ruimen. We hebben een prachtige sessie gehad die uiteindelijk resulteerde in 15 vissen, waarvan 7 twintigers en 2 dertigers. Een gedenkwaardig resultaat waar we nog menigmaal op terug zullen kijken.
Record sessie
Bij aankomst op de stek (19:00u) gaan we meteen met de visvinder de plas op, een drietal stekken op grote afstand van de kant worden gemarkeerd. Tegen middernacht wordt de laatste lijn uitgeroeid. Met een bakkie koffie in de hand genieten we van de omgeving en de stilte. Na een tweede bakkie besluiten we te gaan slapen.
's Ochtends vroeg worden we gewekt door doffe klappen. Ter hoogte van de voerstekken, zo'n 200 meter uit de kant, zien we regelmatig karpers als dolfijnen uit het water komen. Terwijl we dit schouwspel aanschouwen, krijgen we de eerste fluiter. Na een lange dril landen we een mooie spiegelkarper van 22 pond, een schitterende start.
Die dag is het weer erg wisselvallig en staat er een stevige wind. Over het algemeen de perfecte omstandigheden voor goede vangsten. Dat bleek ook nu weer, want in een aantal uurtjes tijd krijgen we 6 vissen op de kant tussen de 18 en 23 pond.
De aansluitende nacht hebben we minder succes. Pas bij het aanbreken van de nieuwe dag krijgen we een run. Zo'n 10 minuten later ligt er een slanke schubkarper in het net. Als de lijn net weer uitgeroeid is kondigt de volgende vis zich al aan. Die ochtend herhaalt zich het ritueel van vele runs van de voorgaande dag. Het landingsnet gaat dan ook regelmatig te water.
Rond de middag vangen we kort na elkaar twee dikkere spiegelkarpers van 28 en 25 pond. De vissen worden groter en we hebben nog ruim 24 uur te gaan. Uit ervaring weten we dat de dikkere vissen op dit water gevangen worden naarmate we langer op een stek zitten, dus stiekem hopen we op een dertiger in de resterende tijd.
Net als de eerste twee nachten is er gedurende de derde nacht erg weinig actie. Onze hoop is wederom gevestigd op de ochtend. Het aantal runs dat we tot aan de middag krijgen is echter veel kleiner dan voorgaande dagen. We vangen wel een prachtige spiegel van 27,6 pond, die weer uitgebreid gefotografeerd wordt.
Begin van de middag denken we erover om in te pakken. De oorspronkelijke afspraak was dat we tot 3 uur zouden blijven, maar vanwege de zeer slechte weersvoorspellingen voor die middag zou het misschien verstandiger zijn om al eerder richting huis te gaan. Na enige twijfel en inspectie van de lucht, die er op dat moment nog niet al te dreigend uitziet, besluiten we om ons toch aan de eerdere afspraak te houden. Achteraf bleek dat de verstandigste keuze van onze hele visgeschiedenis te zijn geweest! Om half twee krijgen we namelijk een zeer langzame oploper op de linker hengel. Na drie piepen wordt de hengel aangeslagen. De vis is niet te sturen en gaat zijn eigen weg zonder dat we er iets aan kunnen doen. De lijn schuurt totdat er op een gegeven moment geen beweging meer te voelen is, de vis zit muurvast op het midden van de plas. Vanuit de boot lukt het wonder boven wonder om de vis los te krijgen uit het obstakel en er volgt een spectaculaire dril. De hengel buigt regelmatig tot in het handvat en we zijn er dan ook zeker van dat het hier om een hele dikke vis gaat. Na ongeveer 20 minuten zien we de vis, een prachtige spiegelkarper, voor het eerst dicht bij de oppervlakte. Geertjan twijfelt geen seconde en brengt meteen het net onder de vis, de buit is binnen. Wanneer we de vis uit het water tillen geloven we niet wat we zien. Dat we hier een dertiger hebben weten we zeker, geen twijfel mogelijk. Wanneer de weegschaal erbij gepakt wordt, geeft deze 35,1 pond aan! Na veel foto's op de kant en in het water te hebben gemaakt (zie archief) wordt de vis weer vrij gelaten. We zijn er allebei stil, maar tegelijkertijd dolenthousiast van. Meteen wordt het goede nieuws doorgebeld naar het thuisfront.
Wat we op dat moment niet hadden kunnen vermoeden gebeurde nog geen kwartier later: een soortgelijke run op een hengel, nog geen 15 meter van de stek waar we zojuist die dikke vis hadden gevangen. Ook deze vis blijkt weer een krachtpatser. Je leest wel eens verhalen dat dikke vissen bij elkaar zwemmen en soms direct na elkaar gevangen worden, en op dat moment lijkt het erop dat we dat nu ook gaan meemaken. Nadat de vis zich meerdere malen sterk verzet had, slagen we er in deze in het net te krijgen. Wanneer we de vis uit het water tillen kijken we elkaar met ongeloof aan. Zeer waarschijnlijk is dit de tweede dertiger in korte tijd. De weegschaal bevestigt ons vermoeden door een gewicht van 31 pond aan te geven! Dit is te mooi voor woorden. Hier zullen we nog vaak aan terug denken, daar zijn we het over eens. Ook deze vis wordt vereeuwigd met de fotocamera (zie archief).
Het is inmiddels een uur of drie, dus tijd om op te ruimen. We hebben een prachtige sessie gehad die uiteindelijk resulteerde in 15 vissen, waarvan 7 twintigers en 2 dertigers. Een gedenkwaardig resultaat waar we nog menigmaal op terug zullen kijken.